و مولایمان علی (علیه السّلام) آن هنگام که از صفّین باز میگشتند، به قبرستان پشت کوفه رسیدند و خطاب به خفتگان در گور چنین فرمودند:
ای ساکنین سرزمین ترس انگیز!
و برهوت خشک و بی همه چیز!
و گورهای ظلمتخیز!
ای در خاک خفتگان!
ای غریبان و بیکسان!
ای تنها ماندگان!
ای ترسیدگان و وحشتزدگان!
شما پیش از ما پا به راه نهادید و جلو افتادید.
و ما در پی شما آمدنی هستیم و به شما رسیدنی.
(اگر جویای اخبار این جهان، پس از رفتنتاناید، بدانید:)
و اما خانهها؛ دیگران در آن ساکن شدند.
و اما همسران؛ به عقد دیگران درآمدند.
و اما اموال؛ میان دیگران تقسیم گردیدند.
در این جهان که ما هستیم، اخبار از این دست است. در آن جهان که شمایید، اخبار از چه قرار است؟
سپس رو به سوی یاران خویش گرداندند و چنین فرمودند: به یقین اگر اینان رخصت سخن گفتن میداشتند، این خبر را به شما میرساندند که:
«بهترین توشهی سفر تقواست»
برگرفته: جرعهای از معرفت/گزیده کلمات قصار امیرالمؤمنین علی (ع)، ترجمه سید مهدی شجاعی، کتاب همشهری
مهاجر؛ گمشده خداست چرا که خدای خویش را گم کرد، و گمشده خداست چرا که خدای تا انتهای دنیا چشم به راه بازگشتن تمام مهاجرهاست...
Powered By
BLOGFA.COM
