گمشده خدا

و من چقدر خوشبختم که تو را دارم. اگر تو را ندیدم بودم، کنون کدامین یار نامهربان را داشتم؟

بی چراغ روی تو، در ظلمت خویش غرق خواهم شد.

آن دم که یاد تو در وجودم می‌پیچد، چونان پرنده‌ای سبک‌ بال در آسمان عشقت به پرواز در می‌آیم...

نوشته شده در پنجشنبه 1 اسفند1387ساعت 8:12 توسط مهاجر| |

اگه یکی باشه که منو بفهمه، براش غرورمو بهم می‌زنم

گریه که سهله زیر چتر شونه‌ش، تا آخر دنیا قدم می‌زنم

«حامد عسگری»

نوشته شده در پنجشنبه 1 اسفند1387ساعت 7:52 توسط مهاجر| |